Cerkak "Kekancan Sejati"

Kekancan Sejati

Rika kuwi pancen bocah umur 9 taun, nanging dheweke wis bisa mikir dhiwasa anggone kekancan. Nalika kancane kesusahan dheeweke tansah ngewangi lan ngei apa sing dheweke nduweni. Uripe kang kacukupan lan sarwa ana, malah turah-turah ora ndadekake dheweke sombong lan milih-milih anggone kekancan. Saka cilik ibune wis ngajari bocah wadon kang jilbaban kuwi ngei sih welase liyan. Saben sesasi pisan Rika karo bapak ibune menyang panti asuhan kang dinduweni bapake. Bocah kang ana ng panti asuhan kuwi akeh, kira-kira patang puluhan. Ana ing panti asuhan kuwi ana bocah lanang seumuran karo Rika, jenenge Lukman. Rika uga kekancan karo bocah lanang kang kulite sawo mateng lan katon kuru kuwi. Nalika dolan menyang panti asuhan, wong sepisan sing digoleki Rika mesthine Lukman.

“Man, ayo dolanan ning lapangan kana, aku iki mau gawa bal saka ngomah.” Ajake Rika.

“Aku kudu ngombe obat sik, Rik. Yen ora ndang ngombe ngko ndak didhawuhi Bu panti.” Wangsulane Lukman.

“Kowe kuwi napa kok saben aku rene kudu ngombe obat, aku ora ngombe ya orapapa kok.” Rika mekso Lukman dolanan neng lapangan.

Banjur tanpa ngombe obat dhisik, Lukman lan Rika playon lan dolanan neng lapangan. Kekarone katon bungah lan seneng. Nanging dumadakan ambegane Lukman kuwi banter lan dheweke ora bisa mlayu. Sirahe krasa mumet lan bruwet anggone ndelok saupengane.

“Ana apa, Man. Kenapa awakmu ?” Pitakone Rika katon panik

Lukman ora bisa mangsuli amarga dheweke wis tumiba neng lemah lan ambegane saya suwe saya banter. Banjur Rika mlayu ngundang bapak ibune.

Lukman digawa menyang rumah sakit marang bapak ibune Rika uga ibu panti. Lukman didelehake ana ing ruang ICU. Keadhaane wis mrihatenake. Delok keadaane Lukman, Rika mung bisa nangis. Dheweke ora nyana yen pangajake mau ndadekake Lukman kaya ngono.

“Bu, Lukman kenapa kok dadi kaya mangkono ? Apa gara-gara awakku?” Pitakone Rika marang ibune katon nangis meseseken.

“Wis nduk, dongakna wae Lukman orapapa.” Wangsulane ibune

Ibune Rita wis ngreti apa kang wis kedadeyan marang Lukman. Amarga Ibune Rita wis ngreti Lukman saka dheweke ijek bayi, nalika 9 tahun kepungkur Lukman diwenehake neng panti asuhan. Lukman kuwi sejatine bocah kang lahir prematur uga bapak ibune wis ora ana. Ibune ninggal nalika nglahirake dheweke lan bapake ninggal kecelakaan nalika ibune ngandhut. Amarga wis ora nduwe sanak sedulur, Lukman banjur diwenehake neng panti asuhan dening rumah sakit nalika dheweke lahir. Ibu panti uga sing dadi ibune saka Lukman cilik. Lukman kuwi nduweni penyakit asma kang wis parah. Penyakit kuwi wis diduweni saka dheweke cilik. Saben dinane kudu ngombe obat, amarga wis ora ana dalan liya supaya dheweke tetep urip. Rita yaiku salah siji kancane sing paling dheweke tresnani. Kekarone wis kekancan saka umur 5 tahun.

Jam 12 bengi suwasana ing rumah sakit wis sepi. Wis ora ana perawat utawa dokter kang wira-wri kejaba siji loro kang lagi piket nunggu rumah sakit. Rita karo ibune isih nunggu Lukman ana ing rumah sakit semono uga Bu panti. Bapake Rita wis mulih amarga esuke kudu mangkat kerja. Dumadakan Lukman kejang-kejang lan gawe sakabehane sing nunggu  padha tangi anggone turu. Wong-wong padha panik lan bu Panti banjur ngundang dokter. Rita lan ibune dikon dokter nunggu ana ing jaba. Bu panti semono uga. Wong-wong padha deg-degan lan panik nunggu ana ing jaba uga kanti donga supaya Lukman diparingi keslametan. Nanging nalika dokter metu saka kamar anggone Lukman dirawat raine katon sedhih lan kandhan:

“Bu, menika kula kaliyan kanca-kanca sampun mboten saget mbiyantu, menawi lare panjenengan sampun dipunpendhet dening Gusti Allah.”

Kabeh wong sing ning kono padha nangis lan ora percaya yen Lukman wis ora ana, utamane Rita. Rita mekso yen durung weroh Lukman dheweke ora percaya yen Lukman wis ora ana. Nanging sawise Rita weroh Lukman kang wis ora ambegan lan raine katon pucet nangise saya banter lan ora percaya apa sing kedadeyan marang Lukman.

Banjur  Lukman dimakamake ana ing makam cedhak panti asuhan. Saisine panti padha nandang duka. Lan sing paling duka Lukman wis ora ana yaiku Rika. Kanca kang banget ditresnani wis ora ana ing sisehe, wis ora bisa dolanan bebarengan, lan wis ora bisa anggone gegojekan. Rika ora bakal ngilangke kenangan kang wis dilewati karo Lukman uga mung bisa donga supaya Lukman, kanca kang banget dheweke tresnani bisa ditrima dening Gusti Allah.

-TAMAT-