Cerkak "Nrima Kanti Ikhlas"

Nrima Kanti Ikhlas

Dina-dina Andi mung bisa nyawang jaba nalika mangsa rendheng, mangsa kang saben dina udan niba tanpa wayah. Biyasane udane kuwi ya nalika bengi, dadi anggone Andi numpak motor menyang sekolah ora kudanan.  Wayah esuk bocah lanang kang awakke dhuwur gagah lan rambute sing klimis sajake kaya boy band kuwi sarapan neng meja makan kang wus disiyapake marang Mbok Rati, rewange kang kira-kira wis 30 tahunan kerja ana ing omahe Andi.  Mbok Rati wis kerja neng kono nalika ibune Andi isih ana lan Andi durung metu. Saka bayi Andi wis dirumat karo Mbok Rati.

Jam pitu kurang seprapat Andi menyang sekolah kang jarake ora adoh saka omahe, Andi mlebu kelas gedhung ndhuwur dhewe, amarga kabeh bocah kelas 3 kang ana ing SMA ne didokokake ing gedhung ndhuwur. Nalika bocah-bocah lagi rame ing kelas, Bu Wina, guru Basa Jawa teka lan gawa bocah wadon ayu. Sajrone kelas sanalika padha meneng, utamane bocah lanang.

“Bocah-bocah dirungokake, kenalna iki Arina bocah pindahan saka SMA 1 Terban, padha dibantu ya cah anggone sinau lan kekancan.” Ngendikane Bu Wina karo nggandheng Arina.

“Nggih Bu”. Sakelas bebarengan padha ngomong, namung Andi tok sing meneng ora nggagas.

Banjur Bu Wina akon bocah wadon kang nduweni rambut dawa lan kulit putih kuwi mau lungguh ana ing sisehe Andi, nalika Arina arep ngajak kenalan Andi ora digubris, banjur Arina trima meneng.

Jam wayahe bali sekolah wis tumiba, banjur Andi bali omah nganggo motore. Ana ing mburi katon bocah wadon ngetutake dheweke, nganggo motor warna ping lan helm ping uga. Banjur Andi nggeblaske motore ora nggagas bocah kuwi mau. Tekan ngomah Andi penasaran ana mobil ing garansi, kang sasuwene bapake lunga sepuluh taunan ora ana sing ngenggoni. Tekan njero omah Andi wes weroh bapake kang kira-kira sepuluh taunan dheweke ora ketemu kuwi nyandhing wong wedok kira-kira umur 40 taunan.  Andi banjur disikep bapake, Pak Darma nanging dheweke ngeculne sikepane bapake.

“Piye le, kabarmu ? Bapak bali le, nggawa ibu kanggo awakmu, supaya bisa nggantekke ibumu nyayangi kowe lan bisa ngrumati awakmu.” Kandhane bapake Andi sajak terharu.

“Apa golek ibu kanggo aku ki kudu lunga ora bali pak ? aku ki mung butuh sayange bapak, bisa ana ing sandhingku ngrumati aku, ora lunga adoh lan bali-bali kaya mangkene iki, Pak.” Wangsulane Andi mripate katon mbrambang.

“Ngapurane bapak le, bapak ki ora sanggup yen kudu kelangan ibumu, bapak ki pancen wis tua le, nanging bapak ora bisa yen kudu urip dhewe, dadi bapak golek ibu uga kanggo awakmu, iki kenalna Arina sing bakale mengko dadi adhimu.” Kandhane Bapake Andi karo narik Arina kang wis ana ing mburine Andi ket mau.

Andi weroh Arina banjur kaget, amarga bocah wadon kang murid anyar ana ing kelase mau bakal dadi adine. Banjur Andi mlayu menyang kamare ora gubris diceluki bapake. Andi banjur lungguh ning ngarep laptop mung bisa ngrasake jengkel amarga sipate bapake kang mangkono.

Dina Minggu malem Senin, Bapake Andi kandhan karo Andi yen dheweke karo ibune bakal lunga menyang luar negeri sesasi amarga ana urusan kerjaan, banjur  Andi dikandani supaya bisa njaga Arina. Andi mung manthuk tok ora mangsuli apa-apa.

Sawise bapak lan ibune menyang luar negeri, nalika menyang sekolah Andi ora mbarengi Arina, kekarone padha nggawa motor dhewe-dhewe, mbok sekolahe padha, Arina ora tau digubris marang Andi. Saben dina Arina gawa bekal saka ngomah, Andi uga digawakake siji, nanging nalika diwenehake Andi, langsung disampar banjur padha kocar-kacir.

“Ora usah predhuli karo aku, kowe uripa neng omahku nanging aja nganti kowe ngurusi uripku.” Kandhane Andi sajak galak karo Arina.

Arina mung bisa meneng lan sedhih ngrungokake kandhane Andi kuwi mau. Arina banjur ngresiki bekal kang utah ing jubin lan disapu kanthi resik.

Ana ing ngomah, Arina katon ewang-ewang Mbok Rati.

“Ealah mbak, wonten kamar kemawon mboten usah nderek wonten dhapur.” Kandhane Mbok Rati karo mesem-mesem.

“Mboten napa-napa, Mbok, yen ora ewang-ewang ya bingung arep napa, kene Mbok tak ewangi masak, dina iki arep masak apa, Mbok kanggo mangan mengko sore ?”Pitakone Arina

“Sayur asem, Mbak menika kesenengane Mas Andi, sedina-dina mung pengen dimasake sayur asem.” Wangsulane Mbok Rati

“Kene, Mbok tak masake wae, aku yen sayur asem bisa, Mbok Rati memeni klambi sing dikumbah mau wae.” Akone Arina marang Mbok Darmi.

Banjur Mbok Darmi nyaguhi lan menyang mburi omah memeni gombalan kang wis dikumbah. Arina masak kanthi cekatan amarga wis biyasa anggone masak, apa meneh sayur asem.

Nalika saka WC, Andi weroh Arina masak ing dhapur, dheweke ndelokake ing raine Arina kang sumringah lan ayu temenan. Nalika kuwi Andi guya-guyu dewe amarga lagi sadhar yen Arina kuwi ayu temenan. Nanging dheweke banjur mbalek meneh menyang kamar lan nglalekake apa sing diangen-angen mau.

Apa-apa kang dadi barange Andi saiki kabeh disiyapake marang Arina, amarga dheweke kepengin ngewangi Mbok Ranti. Saya suwe Andi welas marang Arina, amarga wis ngrumati dheweke saben dinane, mbok dheweke ora tau digubris marang Andi, nanging Arina tetep predhuli karo Andi.

Nalika bali sekolah, Andi nyedhaki Arina kang lagi nonton TV ana ing ruang tamu

“Rin”. Kandhane Andi sajak isin

“Piye mas ? ana sing bisa tak bantu ?” pitakone Arina

“Ora rin, aku mung kepengin jaluk ngapura karo awakmu yen wis tumindak kaya ngene marang awakmu, aku lagi sadhar sejatine kowe kuwi ya adhi sing apek tenan, ngapuraku ya Rin.” Kandhane Andi karo linggeh ing sandhinge Arina.

“Mboten napa-napa mas, kabeh ki ya pancen butuh proses, yen langsung kon nampa ya ora bisa.” Wangsulane Arina katon ngayemake ati.

Suwe-suwe kekarone bebarengan nalika neng omah semono uga neng sekolahan, rasa tresna Andi marang Arina saya jero. Yen nyawang eseme Arina saben dinane, Andi krasa ayem lan kudu bisa nduweni bocah wadon kang dadi adhi tirine kuwi. Semono uga Arina, nalika bapake ora neng omah Andi kangmase kuwi bisa njaga dheweke kanthi temenan lan ngrasa aman. Tresna kekarone kuwi dudu tresna adhi marang kang mas, nanging tresna sajak pengen nduweni lan nduweni ikatan sing luwih saka pacaran.

Neng ngomah Andi lan Arina apa-apa dilakokake bareng, nganti Mbok Rati curiga amarga kekarone katon romantis beda kaya dhek semono nalika Andi ora seneng marang Arina.

Nalika Andi lan Arina ana ing kamare Andi, lan kekarone mesra-mesraan, dumadakan Bapak lan Ibune Andi bali. Nalika nggolei bocah loro kuwi ora ana, Bapake banjur menyang kamare Andi, mbukak lawang kamar alon-alon lan weroh Andi lan Arina mesra-mesraan, nanging Andi lan Arina ora sadhar yen Bapake mbukak lawang. Tanpa piker dawa bapake banjur narik Andi lan digowo metu, Andi la Arina kaget lan ora nyana yen bapake bakal weroh nalika kaya ngono kuwi. Bapake Andi banjur napuk raine Andi lan akon Andi lunga menyang luar negeri melu bapake lan uga pindhah sekolah supaya ora nduweni rasa tresna meneh marang Arina, amarga Arina kuwi ya sejatine adhine tiri, nanging ora oleh ana anggone sesambungan.

Arina krasa sepi amarga wis ora bisa gegojekan karo Andi, dheweke mung bisa mangkat sekolah bali banjur mlebu kamar, ibune Arina nganti bingung kudu piye supaya Arina ora sedhih kaya mangkono.

Nalika wayah sore, Arina weroh mobil mandhek ngarep omah. Banjur bocah lanang lan wadon ayu rambute sepundhak warna pirang metu saka mobil kuwi. Arina dikandani ibune yen Andi bali omah banjur Arina mlayu saka kamar mbukak lawang. Nalika weroh Andi, Arina seneng banget lan ngrangkul Andi. Nanging dheweke weroh bocah wadon kang digawa Andi.

“Sapa kuwi mas ?” pitakone Arina katon penasaran

“Iki kenalna dhek, Sisi calon bojoku.” Sisi salaman karo Arina nanging ora digubris

Arina kaget syok banjur mlayu menyang kamar lan nangis meseseken. Dheweke ora nyana yen Andi bakal gawa wong wadon liya lan bakal nikah karo wong wadon liya saliyane dheweke.

Nalika persiapan nikahane Andi, Arina ora ngewangi blas, dheweke mung meneng sedhih lan nangis ana ing kamar. Andi kepingin ngomong karo Arina nanging lawang kamare dikunci lan ora dibukakake Arina.

Wayah Andi lan Sisi nikahan wis diwiwit, nanging Arina tetep neng kamar ora bisa nrima. Ibu lan bapake wis marani neng kamar, nanging ora dibukakake.

Acara wis meh pungkasan, Arina banjur mikir dawa, kenapa dheweke kudu mekso Andi tresna dheweke yen Andi wae ra tresna. Banjur Arina siyap-siyap nemoni Andi lan Sisi, nyoba nrima yen wong kang ditresnani kuwi wes tresna wong liya.

Arina metu saka kamar kanti mripat kang abang lan raine kang katon pucet. Dheweke mara neng Andi lan Sisi, ngomong ngapura amarga ora bisa nrima yen kaya mangkene iki. nanging dheweke bakal nyoba lan terbiyasa. Banjur Andi ngekep Arina lan ngomong

“Rin, adhiku. Ngapura kang masmu yen ora bisa dadi kang mas kang apek. Trimanen Sisi dadi mbakyumu ya, Rin. Dadekna mbakyumu uga kancamu kang bisa nampa kabeh critamu.” Kandhane Andi katon mbrambang.

Banjur Arina janji bakal nyoba nrima yen wong kang ditresnani kuwi wis duweke wong liya, mbok kuwi angel banget kanggo dheweke.

-TAMAT-